A A A

ਮਾਰਾ ਇੱਥੇ ਸੁੱਟ ਗਿਆ। ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ

is_banner_welcome
ਕੁੰਤੋ ਇੱਕ 55 ਕੁ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਸਾਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ, ਗੋਰਾ ਰੰਗ, ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਨੂਰ ਤੋਂ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਕੁੰਤੋ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕੁੰਤੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਿਹਨਤੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਹ ਹਰੇਕ ਕੰਮ ਵਿਚ ਮੋਹਰੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵਿਆਹ ਧਰਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਮੌਤ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਵੰਡਣਾ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਸਮਝਦੀ ਸੀ। ਕੁੰਤੋ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ। ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਡੁਬਈ ਵਿਚ ਡਰਾਈਵਰ ਸੀ। ਕੁੰਤੋ ਦਾ ਘਰਵਾਲਾ ਨਿਰਾ ਸ਼ਰਾਬੀ ਤੇ ਅਮਲੀ ਸੀ। ਸਿਆਣੇ ਠੀਕ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਰਾਬੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਕਲੇਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਹੀ ਹਾਲ ਕੁੰਤੋ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਸੀ।
 
ਇਕ ਦਿਨ ਸਵੇਰ ਸਮੇਂ ਕੁੰਤੋ ਦੀ ਗਵਾਂਢਣ ਨੇ ਕੁੰਤੋ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਚੋ ਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਨਿਆਣਾ ਪਿਆ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕੁੰਤੋ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਨਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਝੱਟ ਚੁੰਨੀ ਲੈ ਕੇ ਚੋ ਵੱਲ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਈ। ਪਿੰਡ ਦਾ ਹਰ ਆਦਮੀ ਬੱਚੇ ਬਾਰੇ ਆਪੋ ਆਪਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਘੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੋਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਪਿਉ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਗਿਆ ਹੋਣੈ। ਕਿਸੇ ਦੂਸਰੇ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਬੱਚਾ ਅਨਾਥ ਹੋਣਾ ਤਾਂ ਹੀ ਕੋਈ ਪਾਲਣ ਦਾ ਮਾਰਾ ਇੱਥੇ ਸੁੱਟ ਗਿਆ। ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹ ਬੱਚਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਜਾਇਜ਼ ਔਲਾਦ ਸੀ।